Kalanım ol...
Bir bahara daha erişmeden ve beni sonbaharın koynuna bırakıp gitme ne olur...
Beni bana bırakıp seni bana bırakmadan gitme...
Dudaklardan çıkıp, ümide konacak bir çift güvercini, boynu bükük koyma yadellerde.
Bir ümit ve korku tarlasında biten sen,bulduğuma sevinemeden daha hüzün denizlerinde ve dehlizlerinde kaybolma...
Gözlerimden akan sızılarıma uzanırken ellerin, geceler boyu kirpiklerime takılıp kalan bir rüya gibi, gözümü kapattığım an görebildiğimsin. Gitme!
Gelenim ol gidenim olacağına...
Yarim ol,yavuklum ol,canıma can ol,yüreğimden uzak olacağına.
Gözlerimdeki buğu sana yön tuttu, yüreklerdeki aşk senin adını sayıklıyor. Gitmek mi zor kalmak mı? Bunun hesabını yapma bir kez olsun...Bir kez olsun mantığını dinleme. Yüreğine kulak ver ve gitme...!
Kalanım ol...
Bölsünler çarpsınlar toplasınlar beni ama sen illa kalanım ol! Anlasana...
Bir acılı yetim sevdanın gözlerinde tütensin. Bir muştunun nakaratlarında çırpınırken dillerim, bir güzel söz söylemeden daha, yola koyulup gitme...
Ne olur!
Garip yüreğimi yollarına serdiğimsin,Ayağına batan dikenleri düşman bildiğimsin. Gelenimsin. kalanımsın.
Her gidişinle beni benden götürensin...
Gece gündüz düşlerken vuslatı,tek istediğimsin...
Söyle sevgili...
Söyle yar.. |
| Bu şiir 145 defa gösterildi. |
|
Açılış Sayfam 
Favorilere Ekle 
RSS 
)
