|
|
|
| |
Seninle uyanmak... |
Seninle uyanmak...
Ömrümün Sonuna Dek
Seninle Uyanmak istiyorum.
Yatakta Olmuşum,
Sokakta Olmuşum,
Hiç Mi Hiç Farketmiyor.
Sabah Mahmurluğu Dolu
Çapaklı Gözlerin,
O Başkasına Horultu Gibi Gelip,
Benim için Ninni Olan
Tatlı Nefes Alışın,
Güneşin İlk Işıkları ile
Parlayan Göz Bebeklerin,
Güneşten De Yakıcı Bakışların.
Seninle Ömrüm Kısalırmış,
Aldırış Etmiyorum.
Mutsuz Olup Bir Asra
Merdiven Dayamaktansa,
Seninle Bir Sigara içimi,
Seninle Bir Bağbozumu,
Seninle Bir ilkbahar Olsun,
Diyorum.
Benim Ben Olmam için
Senden Uzaklaşmam Gerekiyor.
Seninle Benliğim
Yarım Bir Ben işte.
Varsın, Olsun.
Sensiz Bir Ben Olmaktansa,
Onların isteğince,
Seninle Eksik
Olmayı Düşlüyorum.
Ömrümün Sonuna Dek
Seninle Uyanmak
İstiyorum. |
| Bu şiir 131 defa gösterildi. |
|
|
|
|
|
|
Toplam Kayıt : 1,254
Toplam Kayıt : 531
Toplam Kayıt : 0
Toplam Kayıt : 32
|
|
|
Açılış Sayfam 
Favorilere Ekle 
RSS 
)
